**دوست**

هوالمحبوب

آن پیک نامور که رسید از دیار دوسـت             آورد حرز جان ز خط مشکـبار دوسـت
خوش می‌دهد نشان جلال و جـمال یار           خوش می‌کند حکایت عز و وقار دوست
دل دادمش به مژده و خجلت هـمی‌برم           زین نقد قلب خویش که کردم نثار دوست
شـکر خدا کـه از مدد بخـت کارساز                بر حسب آرزوست همه کار و بار دوست
سیر سپـهر و دور قمر را چه اخـتیار                در گردشـند بر حسب اختیار دوسـت
گر باد فتنه هر دو جهان را به هـم زند              ما و چراغ چشم و ره انتـظار دوسـت
کحل الجواهری به من آر ای نسیم صبح          زان خاک نیکبخت که شد رهگذار دوست
ماییم و آستانـه عـشـق و سر نیاز                  تا خواب خوش که را برد اندر کنار دوست
                    دشمن به قصد حافظ اگر دم زند چه باک  
                     منت خدای را که نیم شرمسار دوست

|+|